Leffingestraat 217, Herenhuis

Moedwillige verkrotting - 9 februari 2009

In de Leffingestraat 217, vlakbij het Catharinaplein, staat er een prachtig herenhuis. Enkele jaren werd het terug opgekocht door een bouwpromotor uit het Koekelare/Leke. Nu is het volledig in verkrotting, waardoor de politie al afscherming heeft moeten plaatsen tegen vallend puin...

STOP DE VERKROTTING !!!

Een nieuwe uitdaging voor ons stadsbestuur. Dement Oostende ijvert voor een gezond erfgoedbeleid, maar vandaag zien we nog steeds geen vooruitgang. Integendeel de toekomst ziet er somber uit voor onze mooie gebouwen in Oostende. Eind vorig jaar 2008 kwam de erfgoedcommissie naar buiten met hun studie. Ze verklaarden, samen met andere stedenbouwkundigen en planologen, dat een gedegen erfgoedbeleid van groot belang is voor de historische diepte en de diversiteit van een stad, en uiteindelijk leidt naar duurzaamheid. Het voorgesteld actieplan is echter nog maar een eerste stap naar een echt beleidsplan. De vraag die we nu allemaal stellen is: “En nu, heren beleidsmensen ???” Naast het uitwerken van een duidelijk en gedegen beleid, duikt vandaag het volgende probleem op: de verkrotting!! De panden waarvoor Dement Oostende heeft gestreden, en de gebouwen waarvoor een sloopvergunning loopt en toch niet afgebroken mogen worden, zijn nog steeds in het bezit van de bouwpromotoren en andere speculanten… En deze laten ze rustig verkrotten tot we niets ander kunnen doen dan ze laten afbreken… Verkrotte woningen ziet er niet uit en zijn bovendien een gemiste kans voor de gezinnen die op zoek zijn naar betaalbare woningen. Verwaarloosde woningen herken je meteen van buitenaf: doorbuigende daken, kapotte ruiten, verweerd of rot schrijnwerk. Bij woningen die onbewoonbaar of ongeschikt zijn zou de eigenaar verplicht moeten worden ze veilig te maken en aan te passen aan de Vlaamse Wooncode. Maar beter nog: de eigenaar kan eigenlijk er maar beter voor zorgen dat zijn huis in goede staat verkeert. Leegstand of verkrotting van woningen en gebouwen leiden ertoe dat woonbuurten in verval geraken.

De Vlaamse regering besliste in het decreet van 22 december 1995 (met wijzigingen op 22 december 1995) in een heffing op verkrotte en leegstaande panden. Hierin worden begrippen als leegstand en verkrotting gedefinieerd, wie er moet betalen, en wie vrijstelling krijgt. Maar een heffing is blijkbaar onvoldoende, getuige de vele verkrotte huizen en panden. Terug is Oostende het slachtoffer van speculatie, met het moedwillig laten verkrotten van huizen. Hierin zou het stadsbestuur zijn verantwoordelijkheid moeten opnemen, en eisen dat de eigenaars van leegstaande gebouwen hun panden weer- en windvrij houden. Als een goede huisvader dienen ze de woningen te onderhouden en verkrotting tegen te gaan. Dit door ondermeer het dichten van openingen, het vermijden van insijpelend water, het tegengaan van vandalisme, e.a. En dit zou dan ook effectief moeten gecontroleerd en beboet worden bij moedwillige verzuim. Een gezond erfgoedbeleid associëren wij niet met verkrotting.

Het kan de bedoeling niet zijn te ijveren voor behoud, als men achteraf alles laat verkommeren en verkrotten!!!