Gouden Pand 2009

DE WINNAAR VAN GOUDEN PAND 2009

HEILIG HARTLAAN 5

HEILIG HARTLAAN 5 HEILIG HARTLAAN 5 HEILIG HARTLAAN 5 HEILIG HARTLAAN 5
 
steekkaart

Bouwjaar: 1939
Architect: Jerome Brackx (Oostende, 1908-1989)
Aankoop door huidige eigenaar: 2002
Ingebruikname: 2002
Einde renovatie: 2007

DE BELEVING VAN HET PAND

Muziek maakt een belangrijk deel uit van het leven van de eigenares. Het gelijkvloers werd ingericht in functie van de rol als muziekkamer (met o.a. een mooi orgel).
Het huis werd omgebouwd van opbrengstpand naar een gezellige gezinswoning. Het vroegere achtergebouw werd verwijderd om een stadstuin te creëren.

HET GEBOUW EN DE OMGEVING – meerwaarde voor de buurt

Het pand werd in 1939 gebouwd en is van de hand van de architect Brackx. De straat loopt van de Nieuwoortsesteenweg tot het Heilig Hartplein vlakbij, waar de gelijknamige kerk staat. De aanleg in 1914 kaderde in een uitbreiding van de stad in westelijke richting. Er zijn enkele burgerwoningen, afgewisseld met appartementsgebouwtjes en winkels op de hoeken met de Nieuwpoortsesteenweg. De nummers 3, 5 en 7 vormen een modernistisch getint ensemble uit het interbellum. De waarde van de interbellumhuizen in Oostende wordt pas recentelijk erkend. Hopelijk zet deze erkenning zich verder, en worden meer panden uit die periode in ere hersteld.

DE BEWONERS EN DE RENOVATIE

De bewoners woonden vroeger tegenover dit huis en hoopten reeds langer het pand aan te kopen. De gelegenheid deed zich voor in 2002. Voorheen had het pand dienst gedaan als opbrengstdomein, waarvoor het was opgedeeld in drie appartementen. Het appartement op de gelijkvloerse was altijd goed onderhouden geweest. De eerste verdieping stond reeds 6 jaar leeg, de tweede verdieping gedurende 13 jaar. Desondanks was het dak echter nog in goede staat gebleven.
Bij de renovatie probeerden de nieuwe eigenaars zoveel mogelijk originele elementen te behouden. De gevel was erg vervuild geraakt, en werd zeer grondig gereinigd en gerestaureerd. Ze werd in haar volle schoonheid hersteld. Het schrijnwerk van de ramen diende te worden vervangen; maar de eigenaars hielden de nieuwe vorm en indeling naar oud model. Voor de gebogen stukken en de druipneuzen was dit een zeer moeilijke opgave. Ook de voordeur moest helaas vervangen worden, maar het originele smeedwerk werd herbruikt in de nieuwe deur.
De trappen met leuning in art deco stijl werden behouden, inclusief de muurschilderingen (faux marbre) en de bekledingen bij de inkom in rode Belgische marmer.
De keuken achteraan werd voor het moderne comfort volledig vernieuwd, maar ook hier werd de originele rondingen op de hoeken van de muren behouden. Vloertegeltjes die werden uitgebroken in de keuken werden opnieuw gebruikt en herlegd op het gelijkvloers (wasplaats).

In het huis werden een aantal schouwen afgebroken om ruimte te winnen. De marmer werd gerecupereerd en op maat gesneden voor de venstertabletten binnenin het huis. De verbouwingen werden uitgevoerd door de bewoners zelf. Men heeft ten tijde een gevelrenovatiepremie ontvangen van de Stad.

DE ANDERE WINNAARS

FRANS MUSINSTRAAT 6, VILLA ESPÉRANCE

FRANS MUSINSTRAAT 6, VILLA ESPERANCE FRANS MUSINSTRAAT 6, VILLA ESPERANCE FRANS MUSINSTRAAT 6, VILLA ESPERANCE FRANS MUSINSTRAAT 6, VILLA ESPERANCE
 
steekkaart

Naam: Villa Espérance
Bouwjaar: 1909
Architect: onbekend
Aankoop door huidige eigenaar: 2000
Ingebruikname: 2001
Einde renovatie: 2007

DE BELEVING VAN HET PAND

Vandaag is het pand helemaal gerenoveerd. Huis vindt terug zijn grandeur van vroeger, en de mogelijkheid om mensen te ontvangen. Eigenares ontvangt talloze gasten, familie en vrienden die “uit het binnenland” een weekend aan de kust komen. In die zin keert het pand terug naar haar oorspronkelijke betekenis ten tijde van de Belle Epoque: een gastvrij huis aan de zee. De bewoners en het pand vullen elkaar hierin perfect aan.

HET GEBOUW EN DE OMGEVING – meerwaarde voor de buurt

Het pand ligt in één van de meest gekende “Belle Epoque” straten van Oostende: de Frans Musinstraat –vernoemd naar de Oostendse kunstschilder (Oostende, 1820 – Brussel, 1888). De wijk werd aangelegd aan het einde van de 19de eeuw in dambordpatroon tussen de Koninginnelaan en de hippodroom. De F. Musinstraat biedt een perspectief op het Thermae Palace aan het westelijke einde (en de pianowinkel van Peter Van Heirseele aan het oostelijke). De huizen nrs. 8-26 werden door een handelaar uit Antwerpen;, Hendrik Hirsch Winberg, opgetrokken in een ensemble met huizen in de Velodroomstraat; dit ensemble is beschermd. Het huis op nr. 6 dateert uit dezelfde bouwperiode, maar wijkt af naar vorm en opbouw. De wijk wordt alom erkend als één van de laatste plekken waar de Belle Epoque huizen van Oostende nog “in context” te zien zijn. Voor de F. Musinstraat is dat vooral aan de zuidwestelijke zijde, waar ook nr. 6 ligt.

Het pand bevat drie bouwlagen achter een lijstgevel; met een typische bel étage. Op de verdieping springt een driezijdige erker uit de gevel, erbovenop is een terrasje met smeedijzeren balustrade.

DE BEWONERS EN DE RENOVATIE

De eigenaars kochten het pand in 2000. Op dat ogenblik was het opgedeeld in drie appartementen, en reeds enige tijd verwaarloosd. Dwars over de trap waren lichte stijlwanden gemaakt om de gang op te delen. Alle plafonds waren verlaagd, een aantal binnenwanden waren aangepast, onder andere de scheiding tussen voor- en achterkamer op de bel étage. “Maar,” zo zegt de eigenares, “ik ben als een blok gevallen voor dit huis: zoveel charme; zoveel erin dat je niet kan bouwen! Ik ben binnengekomen en tien minuten later was ik al de compromis aan het tekenen.” De nieuwe eigenaars begonnen aan een intensieve periode van zeven maanden renoveren, aannemers coördineren, en ontdekkingen doen. “Redelijk veel zaken bleken uiteindelijk nog intact gebleven, en in de living ontdekten we een prachtig plafond verborgen achter het valse plafond! We waren al veel huizen in dit genre gaan bezoeken, maar het was telkens een grote desillusie! Alles wat mooi en typisch is voor dit soort huizen compleet kapotgemaakt of ook nog de indeling zo veranderd, waardoor nog meer waardevolle dingen vernietigd!”

KAN. DR. L. COLENSTRAAT 13, BRISE D’OSTENDE

KAN. DR. L. COLENSTRAAT 13, BRISE D'OSTENDE KAN. DR. L. COLENSTRAAT 13, BRISE D'OSTENDE KAN. DR. L. COLENSTRAAT 13, BRISE D'OSTENDE KAN. DR. L. COLENSTRAAT 13, BRISE D'OSTENDE
 
steekkaart

Naam: Brise d’Ostende
Bouwjaar: 1911
Architect: onbekend
Aankoop door huidige eigenaar: 1993
Ingebruikname: 1993
Renovatie: doorlopend

DE BELEVING VAN HET PAND

Elke kamer heeft zijn eigen stijl en ervaring. De kamers op de belle étage, de zgn. “muziekkamers”, zijn het opvallendst. Hier komen alle reissouvenirs samen, en vormen als het ware een modern ‘rariteitencabinet’: beeldjes, souvenirs, foto’s, tapijten, zetels en stoelen van overal ter wereld vormen een bont decorum. Er zijn elementen uit Cuba, Zwart-Afrika, Zuidoost Azië, … ; talismans, voodoopoppen, curiosa; elementen met waarde, maar vooral veel ‘gevonden’ zaken, die hun waarde vooral in de herinnering hebben. De muziek wordt in alle kamers hoorbaar gemaakt, en op dezelfde manier wordt ook de inrichting verder doorgetrokken.

HET GEBOUW EN DE OMGEVING – meerwaarde voor de buurt

Het gebouw vormt de helft van een eclectisch samenstel van enkelhuizen met souterrain. Beiden hebben drie bouwlagen en twee traveeën onder zadeldak (de nok loopt evenwijdig met de straat). Het nr. 13 wordt op de bovenverdieping gemarkeerd door een rechthoekige erker, met daarboven een balkon met gietijzeren leuning. De gevel wordt bekroond met een trapgevel met topstuk. Het nr. 11 vormt een bescheidener ‘spiegelbeeld’, zonder erker en met een kleinere trapgevel.

DE BEWONERS EN DE RENOVATIE

De bewoners huurden vroeger om de hoek, en waren op zoek naar een nieuwe woonst toen ze dit pand opmerkten. Ze kochten uit de hand, en trokken in het huis in 1993. De eigenaars houden van verre reizen, en houden eraan die liefde op te nemen in hun woonst. “Het is een eigenzinnige restauratie”, zegt de eigenaar, die trouwens een doorgedreven kennis heeft van de bouw aangezien hij een speciaalzaak in bouwmaterialen leidt. “De stijl is eclectisch en vrij theatraal. Het doet wat denken aan het Ensorhuis, of aan Hauteville House (huis van Victor Hugo op Guernesey). Of Villa Arnaga van Edmond Rostand, of het huis van Pierre Loti in Rochefort. En de Belle Epoque kustvilla’s in Mers les Bains.” De renovatie is ook een werk dat constant evolueert. De kamers op de belle étage zijn daarvan representatief: er worden altijd nieuwe elementen aan toegevoegd, en andere weer weggehaald. Recent werd de gevel geschilderd, op basis van verfsporen die waren teruggevonden op de gevel. De eigenaar zal de koper van het pand ernaast nu proberen te overhalen om dit door te trekken.

VRIJHAVENSTRAAT 27, B&B VRIJHAVEN

VRIJHAVENSTRAAT 27, B&B VRIJHAVEN VRIJHAVENSTRAAT 27, B&B VRIJHAVEN VRIJHAVENSTRAAT 27, B&B VRIJHAVEN VRIJHAVENSTRAAT 27, B&B VRIJHAVEN
 
steekkaart

Naam: B&B Vrijhaven
Bouwjaar: 1908
Architect: onbekend
Aankoop door huidige eigenaar: 2005
Ingebruikname: 2005
Einde renovatie: 2006-2009

DE BELEVING VAN HET PAND

“Over alle ruimtes is er tot in de puntjes nagedacht, de grote deuren, hoge plafonds, zolderruimte met mezzanine, en de sous sol die benut wordt als keuken. De ruimte wordt tot op de cm gebruikt. Het uiteindelijke resultaat is een interieur met een zeer authentiek karakter, passend bij de stijl en het uitzicht van het gebouw.”

HET GEBOUW EN DE OMGEVING – meerwaarde voor de buurt

De naam “Vrijhavenstraat” verwijst naar de verklaring van Oostende tot Vrijhaven, in 1781 verleend door Keizer Jozef II. De naam werd in 1785 toegekend aan centrale oost-west-as van de nieuwe verkaveling ten zuiden van de stad, die vanaf dan de “Wijk Hazegras” wordt genoemd. Sinds die tijd is er veel veranderd in de wijk; er staan nog enkele huizen uit het eerste kwart van de 20e eeuw, enkele van het einde van de 19e eeuw. Maar veel huizen dateren van de jaren 1950, en de wijk wordt sinds een vijftal jaar door een nieuwe ‘vernieuwingsgolf’ overspoeld. In dat opzicht mag de aanwezigheid van een eenling uit 1908 op zijn minst bijzonder heten.
De gevel is opgebouwd in twee traveeën, met een souterrain en twee bouwlagen onder pannendak.

DE BEWONERS EN DE RENOVATIE

Het pand was volledig uitgeleefd toen de huidige eigenaars het aankochten, maar ze vielen voor de uitstraling ervan. Ze kochten het van de zus van een reder die op de hoek van de straat woonde; in het pand was een schildersatelier ingericht.
De nieuwe eigenaars wilden in het pand een “bed&breakfast” inrichten, en wilden daarbij de authentieke eigenheid van het huis bewaren, gecombineerd met modern comfort. “Het pand was in erbarmelijke staat, maar door onze ervaring in verbouwing en wat inlevingskracht wisten we dat er van dit pand iets te maken was, soms waren we zeer aangenaam verrast door de originele ontdekkingen, zoals de originele faience, houten vloer, originele inbouwkasten… De vuile en afgebrokkelde gecementeerde gevel werd drie jaar geleden gerenoveerd, waarbij de pilasters, het fronton en de rondboog aan het bovenvenster, de kroonlijst boven de voordeur terug zijn hersteld in oorspronkelijke staat.”

 


 

Meer info in de alarmklok 42.