Gouden Pand 2010

DE WINNAAR VAN GOUDEN PAND 2010

TORHOUTSESTEENWEG 35-37, ART DEC’EAU

TORHOUTSESTEENWEG 35-37, ART DEC'EAU TORHOUTSESTEENWEG 35-37, ART DEC'EAU TORHOUTSESTEENWEG 35-37, ART DEC'EAU TORHOUTSESTEENWEG 35-37, ART DEC'EAU
steekkaart

Naam: Art Dec’Eau
Bouwjaar: 1928
Architect: André Louis Daniels (1883- 1976)
Aankoop door huidige eigenaar: 2010
Ingebruikname: 2010
Einde renovatie: 2010
Bouwbudget: grootte orde categorie 4 van 6

De beleving van het pand

De eigenaars Paul Verkempinck en Anne Demuysere willen met de renovatie van het Art Deco appartement uit 1928 heel bewust een katalysator zijn, een voorbeeld geven van hoe het “anders kan”, hoe het “ook kan”. Zij hopen hiermee de andere bewoners van het gebouw enthousiast te maken, maar ook de wijdere omgeving. “Eén van de eigenaars van een nieuwbouwappartement tegenover residentie Art Dec’Eau verkocht haar volledig afgewerkte appartement, om te herbeginnen ‘aan de overkant’. Ze viel voor de charme van het pand en neemt er de ingrijpende renovatie graag bij.” De appartementen vormen samen ook op een uitzonderlijke manier één geheel: ze zijn zo opgevat dat alle kamers uitgeven op een centrale gang in het appartement, die op haar beurt via dubbele inkomdeuren helemaal open kan gemaakt worden naar de gemeenschappelijke trappenhal. Hierdoor ontstaat een uitzonderlijke “openheid” van beleving, wat het wonen bijzonder aangenaam maakt.

Het gebouw en de omgeving – meerwaarde voor de buurt

De twee “invalswegen’ – Torhoutsesteenweg en Nieuwpoortsesteenweg, met hun verlengstukken – hebben het de laatste jaren zwaar te verduren gekregen. Door het Stadsbestuur werden deze wegen ooit omschreven als ‘opgegeven’ ten behoeve van de ontsluiting van de stad, een offer teneinde de achterliggende wijken bereikbaar te maken voor verkeer dat zich tussen stadscentrum, aangrenzende wijken en plaatsen buiten de stad verplaatst. Nochtans hebben deze invalswegen een bijzonder rijke geschiedenis en betekenis in de stad. Het appartementsgebouw aan de Torhoutsesteenweg is daar één belangrijk voorbeeld van. Het appartement is het eerste van diverse appartementen in dit gebouw die worden gerenoveerd. Door de recente renovatie van de voorgevel, komt het beeldbepalende Art Deco karakter van het gebouw terug naar voren. Het gebouw was door de verwaarlozing van de gevel min of meer ‘vergeten’, maar komt nu zeker terug onder de aandacht van de omgeving.

De eigenaars hopen ook hier een trend in gang te hebben gezet. “Art Dec’Eau heeft een dermate krachtige uitstraling dat het wel eens de Dakota Building of het Chelsea Hotel (ook het eerste gebouw in New York dat op de lijst van stadserfgoed werd gezet!) van Oostende kan worden. Om die reden kan het belang van de ‘reddingsoperatie’ onmogelijk worden overschat. Het gebouw bevindt zich op het grondgebied van Asschendaele, een soortement Montparnasse, waarvan het ‘gemeentehuis’ “De Vrije Gemeente Asschendaele” was, een kunstenaarscafé dat werd gefrequenteerd door James Ensor, Permeke, Maus e.a.. En bezocht door artiesten als Caruso, die in het Kursaal optraden.”

De bewoners en de renovatie

In het hele gebouw waren talloze originele elementen bewaard gebleven. In de gemeenschappelijke gang bevindt zich een authentieke liftkooi “Jaspar” (dient evenwel nog te worden aangepast om te voldoen aan nieuwe normeringen), naast andere elementen zoals de granito vloer en hoofdtrappenhal, smeedijzeren inkomdeuren, de witte muurbetegelingen en de oorspronkelijke diensttrap achter de hoofdtrappenhal. Het uitgangspunt voor de renovatie van het appartement was om met alle aanwezige elementen heel bewust om te gaan. Enerzijds werd nagestreefd om hedendaags comfort te implementeren, anderzijds om charme en authenticiteit maximaal te bewaren of te herstellen.

Aan de indeling van de ruimtes werd niet gewijzigd. De vloeren en muurbetegelingen werden gerestaureerd, cementtegels werden van vinylbekleding ontdaan en opgekuist. De deuren werden hersteld, gietijzeren radiatoren werden gezandstraald. Voorbeelden van andere elementen die werden behouden: het gietijzeren bad werd opgekuist en gereïntegreerd in de badkamer, de geschilderde belettering op de muren van de dienstvertrekken werd gerestaureerd. De marmeren schouw werd hersteld. Er werd bewust gekozen om koperen CV-leidingen in opbouw te plaatsen, om aan te sluiten bij de geest en stijl van het appartement.

Er werd een nieuwe keuken ingewerkt, die in verbinding staat met het terras aan de achtergevel. En ook in de badkamer werden nieuwe elementen (zoals een douche) voorzien. Inrichting en meubilair werden zorgvuldig uitgekozen in de jaren ’30 stijl die aansluit bij het geheel. Binnen het appartement werden op korte tijd zo goed als alle werken uitgevoerd. De appartementen op de andere verdieping worden op dit moment gerenoveerd, of de renovatie ervan is ingepland. De voorgevel werd recent gerenoveerd. Gepland is dat de achtergevel nu snel volgt. Naast de restauratieve werken werd gepoogd het comfort te verbeteren, teneinde te kunnen concurreren met nieuwbouwwoningen of – appartementen.

DE PUBLIEKSPRIJS GOUDEN PAND 2010

NIJVERHEIDSTRAAT 5, THE OSTEND GUESTHOUSE

NIJVERHEIDSTRAAT 5, THE OSTEND GUESTHOUSE NIJVERHEIDSTRAAT 5, THE OSTEND GUESTHOUSE NIJVERHEIDSTRAAT 5, THE OSTEND GUESTHOUSE
steekkaart

Naam: The Ostend Guesthouse
Bouwjaar: interbellum, ca. 1930
Architect: (onbekend)
Aankoop door huidige eigenaar: 2006
Ingebruikname: 2006-2007
Einde renovatie: 2010

De beleving van het pand

Dit inspirerende pand valt onmiddellijk op in het straatbeeld en verrast ook binnenin met een zeer geslaagde mix van verschillende stijlelementen. Het originele karakter van de woning vormde onmiskenbaar het uitgangspunt voor vernieuwing van de woning. The Ostend Guesthouse daagt uit en biedt rust. Ze nodigt haar gasten uit om de stad te ontdekken en/of uit te waaien aan zee, maar ook om nadien in alle rust van het avontuur te bekomen. De woning is voor haar functie goed gelegen, is technisch zeer goed uitgerust en kent een zeer hoog hedendaags comfortgehalte. Het gastenverblijf geeft onmiddellijk zin om de uitdrukking ‘toerist in eigen stad’ zeer letterlijk te nemen. De woning heeft niet alleen een intrinsieke betekenis. Op zijn eentje bevestigt dit pand de stelling dat de waarde van ons bouwkundig erfgoed als toeristische troef moeilijk overschat kan worden.

Het gebouw en de omgeving – meerwaarde voor de buurt

De Nijverheidstraat is een straat in opwaardering, deel uitmakend van een wijk die stilaan aan erkenning wint. Deze vakantiewoning voor zes personen is gelegen in een rustige woonwijk, op wandelafstand van de zee en het stadscentrum. Na de totaal renovatie van de woning met verfraaiing van de oorspronkelijke gevel springt de woning er, in meerdere opzichten, uit. Dit gebeurt zonder schreeuwerig te zijn. Er werd integendeel voor gekozen om de sterke punten van de bestaande woning te accentueren. The Ostend Guesthouse blijft op die manier ‘passen’ in de gevelrij, maar geeft de straat ontegensprekelijk extra glans, een exclusief tintje zelfs. “Het is voor ons huis heel belangrijk dat de mensen al van bij het begin verrast worden. De eerste indruk is uniek.”

De bewoners en de renovatie

Uit de verbouwing spreekt de liefde van de eigenaars voor dit bijzonder pand. Het oorspronkelijke plan van de huidige eigenaars was het pand immers te renoveren met als doel er hun handelszaak in onder te brengen. De woning bleek uiteindelijk niet echt geschikt voor dit doeleinde, waarna men toch besliste het te vernieuwen en het te bestemmen tot wat het nu is. Een opvallend vakantiehuis aan zee.

De renovatie is origineel te noemen in 2 betekenissen. De eigenaars hebben zich bij de vernieuwing gebaseerd op het originele karakter van het huis, zowel qua indeling als materiaal (her)gebruik. En de combinatie van de materiaalkeuzes met de interieuraankleding, het contrast tussen klassiek en modern, resulteren opnieuw in een zeer origineel maar ook harmonieus geheel.

Waar mogelijk werden bepalende elementen behouden, en in de verf gezet. Om de symmetrie in de voorgevel te bewaren werden de bestaande ramen vervangen door identieke, maar met dubbel glas. De opvallend gekleurde glasramen en glaskoepel in het atrium werden minutieus gerestaureerd. Speciale aandacht ging naar de houten vloeren en plafonds, de trap, de smeedijzeren trapleuning, de ‘overloop’ met zicht op het centrale atrium, het vele gebruikte ebbenhout (in plafonds, schrijnwerk, haardmantel,…), de gietijzeren radiatoren, …

De renovatie van deze woning is tot in de puntjes af! De woning voldoet aan alle hedendaagse normen inzake kwaliteit, energieverbruik en werd zeer stijlvol ingericht. Dit pand beantwoordt vandaag aan alle voorwaarden voor een comfortabel en luxueus verblijf in de stad.

Een opvallende plaats in het pand is de open ruimte over twee verdiepingen met de gekleurde glaskoepel: de “lounge”. We laten de eigenaar Koen Willems aan het woord: “Wij hebben hiervan de echte centrale ruimte gemaakt door bv. vanuit één slaapkamer transparant glas te steken. Vroeger kwam je via de inkom rechtstreeks in de lounge. Daardoor werd het een soort van inkomhall. De inkom hebben we veranderd. Nu is er een toilet waar vroeger de doorgang was. Nu moet je via de gewone living naar binnen, wat dus niet kon vroeger. Het “waauw effect” van de lounge is veel groter nu, het zit wat verborgen.”

DE ANDERE WINNAARS

Er zijn uiteindelijk geen verliezers, op het Gouden Pand is iedereen winnaar. U kan de Focus-WTV reportage bekijken op Youtube.

MADRIDSTRAAT 15, MaQuinze

MADRIDSTRAAT 15, MaQuinze MADRIDSTRAAT 15, MaQuinze MADRIDSTRAAT 15, MaQuinze
steekkaart

Naam: MaQuinze
Bouwjaar: vòòr 1830
Architect: (onbekend)
Aankoop door huidige eigenaar: 2006
Ingebruikname: 2006-2007
Einde renovatie: 2010
Bouwbudget: grootte orde categorie 6 van 6

De beleving van het pand

In dit pand in het centrum van de stad zijn twee functies gehuisvest. Het gelijkvloers doet dienst als expositieruimte voor tijdelijke tentoonstellingen, met achteraan de grote ruimte een wijnbar (de wijnhandel is een passie van de eigenaar) “om alles goed te overzien”. Naast die ruimte start een trap die naar drie appartementen op evenveel verdiepingen leidt. Elk appartement werd danig technisch uitgerust zodat volwaardig hedendaags comfort kan worden gegarandeerd aan haar bewoners.

Het gebouw kreeg met de renovatie van de voorgevel een hoge uitstraling, wat misschien op ’t eerste zicht een beetje bevreemdend kan overkomen op deze plek in de stad. Het heeft echter helemaal niet de bedoeling een bedreiging te zijn voor het bestaande nachtleven in het centrum. Het is integendeel een regelrechte opsteker voor dit kwartier. Het staat zowel symbolisch als letterlijk op het kruispunt van de gezonde spanning tussen authenticiteit en moderne ontwikkeling, op deze boeiende en bruisende plek in het hart van Oostende.

Het gebouw en de omgeving – meerwaarde voor de buurt

Tot voor enkele jaren was de Madridstraat een straatnaam met een bijzonder negatieve bijklank. Recent is deze negatieve spiraal doorbroken: enkele ondernemende individuen waagden het zich te vestigen in deze straat. Langzamerhand wordt de verbindingsstraat van het Marie-Joséplein naar de Langestraat herontdekt door winkel wandelaars. Ook het historisch erfgoed van de straat en de omgeving werd terug opgemerkt. Een succesverhaal waarin dit statige pand een lovenswaardige rol speelt. Het pand kende doorheen de jaren vele bestemmingen. In een recent verleden herbergde het pand nog een sexshop op het gelijkvloers en waren er vele kamers voor bewoning op de hogere verdiepingen. De aankoop was een bewuste keuze van de eigenaar, in functie van de opwaardering van de wijk. “Er is financieel gestreden met een bouwpromotor die het huis wou afbreken om er appartementen op te trekken”. In weerwil van talloze factoren – ook het Stadsbestuur schatte de kansen op slagen van de renovatie zeer laag in – zette de eigenaar door. Met succes en resultaat.

Sommige elementen werden behouden. De voorgevel werd volledig gerestaureerd en in ere hersteld – in de oorspronkelijke toestand. De originele gevellijsten werden met zorg gereconstrueerd.

Ook het herstel van de balkons kreeg veel aandacht. De smeedijzeren balustrades werden vernieuwd, en de bestaande blauwsteen werd behandeld dat met een hars tegen verwering. Ook de indeling van de ruimtes werd zoveel als kon gerespecteerd. Tot slot kon de trap(kolom) van gelijkvloers tot derde verdieping behouden worden.

De renovatie gebeurde zeer grondig en conform de huidige bouwvoorschriften. Ze is op heden helemaal voltooid. Eigenaar Jean Marie Goudesone: “De renovatie is het resultaat van een ambitieuze verbouwing en vroeg een navenante investering. We durven het bijna niet stellen, maar het huis afgooien was ongetwijfeld makkelijker (en financieel interessanter) geweest. Op de afwerking van de technische ruimte op het gelijkvloers (incl. ‘fietskot’) na, is deze totaalrenovatie vandaag volledig AF.” De renovatie gebeurde zoals gezegd zeer grondig. Dit is deels ook ingegeven uit noodzaak op deze plek in de stad. Het naastliggende goeddraaiend jongerencafé zorgde er voor dat extra aandacht werd besteed aan thermische en akoestische isolatie, superisolerend- en veiligheidsglas in de ramen, speciaal geïsoleerde raamprofielen, volledig binnenhuis-ventilatiesysteem, plafondisolatie, …

ELISABETHLAAN 379, B&B Art Deco – RHK Y.V.

ELISABETHLAAN 379, B&B Art Deco –RHK Y.V. ELISABETHLAAN 379, B&B Art Deco –RHK Y.V. ELISABETHLAAN 379, B&B Art Deco –RHK Y.V.
steekkaart

Naam: B&B Art Deco – RHK Y.V.
Bouwjaar: 1930
Architect: Isidoor Hintjens (1900-1973)
Aankoop door huidige eigenaar: 2007
Ingebruikname: 2008
Einde renovatie: 2010
Bouwbudget: grootteorde categorie 6 van 6

De beleving van het pand

Het pand vlak naast de Sint-Janskerk werd ontworpen door de Oostendse architect Isidoor Hintjens in 1930, oorspronkelijk als eigen tweede woning. Het pand heeft duidelijk een nieuw leven gekregen. Een dynamisch zakenkantoor onderaan, een luxueuze B&B boven, de gevel opgefrist, een nieuw terras. Eigenaar Yves Viérin: “De reacties van de bezoekers spreken voor zich, iedereen die hier komt sinds de vernieuwingen, staat ervan versteld.” Het geheel oogt modern, met behoud van originele structuur en elementen. Door de gefaseerde aanpak komt elk hoekje en kantje van het gebouw aan de beurt en merk je het potentieel op van dit gebouw dat aan de verloedering is ontsnapt.

HET GEBOUW EN DE OMGEVING – meerwaarde voor de buurt

Waar zich vroeger een verlaten en vervallen pand bevond, staat nu een gebouw dat gerust gezien mag worden. Het gebouw is een exponent van de Nieuwe Zakelijkheid uit de jaren 1930, gekenmerkt door verschillende blokken en drie verspringende bouwlagen onder platte daken. Het pand is gelegen in een wijk die de stadsuitbreiding in die periode typeert. Het is gelegen op een hoek aan een belangrijke weg – de Elisabethlaan – en heeft aldus een belangrijke beeldbepalende functie. Door de renovatie springt het nog meer in het oog. Het pand ligt op een druk kruispunt Er zijn plannen om de Elisabethlaan gedeeltelijk te ondertunnelen en zo bovengronds een verkeersvrije zone te creëren Op die manier zou het gebouw nog meer tot haar recht komen en samen met de kerk een aangenaam pleintje vormen. De renovatie valt dus samen met de eerste aanzetten om van de buurt een aangenaam, stil en verkeersluw plekje te maken in plaats van een drukke verkeersader gepollueerd door lawaai en uitlaatgassen.

“Daarnaast wordt tevens ook werkgelegenheid gecreëerd daar het pand tegenwoordig onderdak biedt aan zowel Regionaal Hypotheekkantoor als de B&B Art Deco. Deze laatste zorgt trouwens ook voor het aantrekken van toerisme en bijgevolg voor meer welvaart.”

De bewoners en de renovatie

Het pand was een koud, kil, ruw, tochtig en onafgewerkt pand, onmogelijk om zonder verbouwingen gebruik van te maken. Vandaag werd het origineel en multifunctioneel verbouwd. Op het gelijkvloers bevinden zich de kantoorruimtes. Om het pand optimaal te benutten en leegstand te vermijden, werden de bovenverdiepingen omgetoverd tot een luxueuze B&B. In een handomdraai kunnen de kantoorruimtes en bovenverdiepingen echter omgebouwd worden tot een volledig woonhuis door bepaalde doorgangen weer vrij te maken. Vanuit de eigen smaak werd gekozen voor een moderne inrichting. Toch werd de strakke lijn van de gevel principieel behouden en werden de ontbrekende gevelstenen netjes aangevuld. Ook de trap die naar de B&B leidt is een origineel element en overal op de verdiepingen werd het parket behouden.

De renovatie is voor driekwart afgewerkt. De eigenaars pakken de renovatie gefaseerd en volgens de beschikbare middelen aan. Op vandaag zijn de kantoorruimte en eetruimte beneden volledig uitgerust en afgewerkt, evenals de kamers boven, en alle publieke ruimtes. In de toekomst zullen de achterliggende ruimtes verder worden uitgewerkt als archief- en bureauruimte. Het opknappen en herschilderen van de gevel heeft het volledige gebouw een verzorgder en eigentijdser karakter gegeven. De binnenkant, die voorheen ruw en onbruikbaar was, is omgetoverd tot een volwaardige kantoorruimte, met aangenaam invallend daglicht. Voorheen waren enkele openingen dichtgemaakt, hier werden terug nieuwe ramen geplaatst om zo meer licht in het gebouw toe te laten. Bovenop het dak werd ook een groot houten zonneterras aangelegd, met uitzicht op de omgeving.

KONINGSTRAAT 88, BELLE EPOQUE STADSVILLA

KONINGSTRAAT 88, BELLE EPOQUE STADSVILLA KONINGSTRAAT 88, BELLE EPOQUE STADSVILLA KONINGSTRAAT 88, BELLE EPOQUE STADSVILLA
steekkaart

Bouwjaar: einde 19e eeuw, 1897 of vroeger
Architect: (onbekend)
Aankoop door huidige eigenaar: 2005
Ingebruikname: 2009
Einde renovatie: 2010

De beleving van het pand

De huidige bewoners ontdekten dit huis in juni 2004. Zes maand later werd het aangekocht. Op de bovenste twee verdiepen werden voorlopig studentenkamers ingericht om de kost van het huis te dragen. De bewoners namen hun intrek in de achterste kamers van het huis. Een belangrijk deel van de renovatie was de voorgevel van het huis. Hiervoor werd beroep gedaan op vaklui om de verwaarloosde gevelstenen te renoveren. In 2007 werd de eerste verdieping voltooid, daarna volgde het gelijkvloers. In oktober 2009 kwam de kers op de taart met het aanbrengen van de vernieuwde, gietijzeren balustrades in hun originele vorm aan de voorgevel. Bij het vernieuwen van de verwarming werden 25(!) originele radiatoren gerecupereerd uit een afgebroken gebouw tegenover de woning. Het resultaat van deze renovatie is een uiterst charmant (en bijzonder groot!) herenhuis, een ware exponent van een bevoorrecht en rijkelijk leven in de stad, op een steenworp van de dijk en het strand. Het feit dat dit pand gerenoveerd is, is lovenswaardig. Door de inrichting van het gebouw wordt de charme zeer mooi onderstreept en versterkt.

Het gebouw en de omgeving – meerwaarde voor de buurt

De Koningstraat maakt momenteel deel uit van een groter plan van heraanleg. De Stad maakt (eindelijk) werk van de heraanleg van de straten van de zgn. Belle-Epoquewijk, waarbij de erfgoedwaarde van een aantal panden in de omgeving wordt erkend. De laatste jaren werden spijtig genoeg vlakbij en vlaknaast een aantal vergelijkbare Belle Epoque stadsvilla’s afgebroken, waardoor deze renovatie getuigt van moed en liefde voor het gebouw. Er werd veel werk gestoken in een grondige aanpak van de gevel, en dat was hard nodig. Bijna alle lijsten en moulures waren in ernstige of mindere mate beschadigd. En ook voor de gietijzeren balkonbalustrade in de voorgevel werd heel veel werk en moeite gedaan. Dergelijke balustrades zijn zeldzaam geworden, en verkeren doorgaans in slechte staat. In veel Belle Epoque panden werden ze vervangen door lelijke hedendaagse varianten. Dit wilde de eigenaar absoluut niet. Met veel moeite werd de balustrade afgenomen, hersteld en teruggeplaatst. Een zelfde verhaal voor andere elementen in de voorgevel. Er waren moulures die deels bewaard waren, andere moesten dan naar dit model met veel moeite worden gerestaureerd. De eigenaar deed deze moeite ten vooral ten behoeve van de buurt. Eigenaars Jean-François Hovine en Bénédicte Deckers: “De overburen en passanten zien de voorgevel meer dan de bewoners zelf. Het feit van renovatiewerken uit te voeren aan de voorgevel, heeft ook de eigenaar van het aanpalend gebouw ertoe aangezet dit te doen. De werken werden gedeeltelijk op elkaar afgestemd.”

De bewoners en de renovatie

Voor de inrichting werden met uiterste zorg meubilair en andere elementen geselecteerd, om in de geest van het huis te zijn. Alle kamers zijn ingericht om als een geheel naar voor te komen. De charme van het pand en de warmte van de inrichting zijn in overeenstemming met elkaar, en versterken elkaar daardoor. “Het gebouw is uitzonderlijk gezien de authentieke elementen die bewaard waren. Die zijn bij de renovatie in ere hersteld (in het bijzonder aan de voorgevel). De uitzonderlijke waarde was reeds in het gebouw aanwezig; wij hebben deze louter ‘losgemaakt’.”

De restauratie gebeurde zeer grondig en behelsde het volledige pand (zie hoger). Het pand was bij aankoop in relatief goede staat, maar alles was sterk verouderd en grote delen waren lange tijd niet meer gebruikt. Dit omdat het pand zodanig groot was, en de vorige bewoner niet alles gebruikte en bijgevolg ook niet onderhield. Alles was bij de aankoop aan een opknapbeurt toe, of in veel gevallen aan veel grondiger werken. Terwijl de eigenaars in het pand woonden hebben ze die werken in opeenvolgende fasen uitgevoerd. Op vandaag zijn alle werken voltooid.

FRERE ORBANSTRAAT 21, BELLE EPOQUE BURGERHUIS

FRERE ORBANSTRAAT 21, BELLE EPOQUE BURGERHUIS FRERE ORBANSTRAAT 21, BELLE EPOQUE BURGERHUIS FRERE ORBANSTRAAT 21, BELLE EPOQUE BURGERHUIS
steekkaart

Bouwjaar: 1913
Architect: (onbekend)
Aankoop door huidige eigenaar: 2008
Ingebruikname: 2009
Einde renovatie: 2010
Bouwbudget: grootteorde categorie 4 van 6

De beleving van het pand

“Na heel lang zoeken hebben we een pand gevonden die nog niet al te erg verknoeid was door vorige verbouwingswerken. We hebben met onze renovatie de charme van het huis kunnen bewaren en toch kunnen voldoen aan de moderne comforteisen. Doordat we de renovatie hoofdzakelijk zelf gedaan hebben is de renovatie betaalbaar gebleven”, vertellen eigenaars Johan Claes en Ann Roegiest ons. Dit huis bestond uit twee appartementen en werd door de renovatie omgebouwd tot een eengezinswoning. De bewoners kochten de woning in mei 2008. Aanvankelijk werd een bewoning op het bovenste verdiep beoogd met de uitvoering van werken er onder. Wegens een probleem met de schouw en aansluiting van verwarming moest dit plan werden herbekeken. Het huis werd gedurende 12 maanden intensief verbouwd. Er werd gestart met de sous-sol of kelderverdieping en omgebouwd in een mooi bureau met zicht op de tuin. De oorspronkelijke vloertegels van de sous-sol werden hergebruikt in de inkom en in een waterreservoir in de tuin. Een uniek trapleuning en de oude traptreden vormen een mooi verbindingsstuk van de tuin met het eerste verdiep. De keuken en badkamer voorzien van modern comfort en functionaliteit. Doorheen het huis zijn er tal van originele elementen die het huis een eigen karakter geven (oude foto’s Oostende, wijzers Peperbusse, treinplakkaat,…).

Het gebouw en de omgeving – meerwaarde voor de buurt

Een meergezinswoning werd omgevormd naar een eengezinswoning, in een buurt die te lijden heeft onder huisjesmelkerij. Dit betekent een belangrijke opwaardering voor de hele omgeving. Ook al is die verandering misschien niet direct te zien in de nabije omgeving, er is een eerste stap gezet waarvan het belang niet te onderschatten is. “Het huis ligt in een buurt die nood heeft aan positieve impulsen. Het is een buurt waar praktisch het hele straatbeeld nog intact is. Nu is het een kantelmoment, gaat de wijk teloor aan huisjesmelkerij, met alle negatieve gevolgen in verband met leefbaarheid van dien, of zijn er genoeg mensen die duurzaam willen investeren in deze historische buurt.”

De bewoners en de renovatie

De sierlijsten en rozetten in de plafonds waren nog aanwezig en zijn gerestaureerd. De dubbele deur tussen voor en achterplaats was in een wand ingebouwd en is terug vrij gemaakt. “Tijdens een vorige verbouwing is een schouwmantel afgebroken. We hebben gezocht naar een passende schouw. De deuren waren nog aanwezig, maar de oorspronkelijke klinken waren vervangen door witte plastic klinken, op rommelmarkten hebben we meer passende koperen klinken gevonden.”

De originele tegels van de vloer in de sous-sol waren jammer genoeg verzakt waren. De tegels moesten verwijderd worden om een betonplaat te gieten, maar zijn hergebruikt op plaatsen waar tijdens vorige verbouwingen ooit een nieuwe vloer gelegd is, ook in de tuin zijn die tegels gerecupereerd. De plaatsen waar er geen authentieke elementen aanwezig waren (annex) en de achtergevel zijn in hedendaagse stijl gerenoveerd naar de comfortnormen van nu. De tuin is heraangelegd als gezellige stadstuin. Er is o.a. leifruit geplant, zoals dit ooit stond in deze tuin.

Het pand werd zeer grondig gerenoveerd, getuige een aantal foto’s van voor, tijdens en na de werken. Functioneel zijn alle werken voltooid, er zijn nog enkele ruimtes die creatief ingevuld kunnen worden, zoals de mansardes en zolder.

OUDE MOLENSTRAAT 23, VILLA ALBERT

OUDE MOLENSTRAAT 23, VILLA ALBERT OUDE MOLENSTRAAT 23, VILLA ALBERT OUDE MOLENSTRAAT 23, VILLA ALBERT OUDE MOLENSTRAAT 23, VILLA ALBERT
steekkaart

Naam: Villa Albert
Bouwjaar: 1929
Architect: A. Pattyn
Aankoop door huidige eigenaar: 2004
Ingebruikname: 2004
Einde renovatie: 2007
Bouwbudget: grootte orde categorie 5 van 6

De beleving van het pand

“We zijn ‘verliefd’ geworden op ons geveltje en het is nooit in ons opgekomen om daar aan te raken. We vinden het van het allergrootste belang om onze straat te redden van roekeloze ‘cosmetische’ ingrepen, laat staan om huizen te slopen om plaats te ruimen voor karakterloze appartementsblokken. Het is dus met de grootste zorg dat we de renovatie van ons huis aangepakt hebben”, aldus dhr. en Mevr. Jan de Bruyne-Bouve.

Dit is duidelijk een erg warm en harmonieus pand. De ingrepen zijn structureel, maar creëren een warme harmonieuze woonomgeving. De toegevoegde elementen grijpen nu eens terug op het eigen verleden, dan weer zijn ze exotisch, maar steeds smaakvol en in harmonie met de vertrekken waarin ze zich bevinden. Het geheel is logisch geordend en vormt een comfortabele leefomgeving voor de bewoners en hun gasten…

Het gebouw en de omgeving – meerwaarde voor de buurt

In de Oude Molenstraat heerst een verborgen charme. In deze straat (en aanpalende straten) dateert het merendeel van de huizen nog uit een zelfde periode: 1920 – 1930. “Het karakter en de homogeniteit van de straat sprak ons meteen aan”, stellen de eigenaars. “Het is een zeer aangename, mooie straat waar het goed wonen is”. Het pand draagt zeker bij aan deze homogeniteit en authenticiteit. De Oude Molenstraat grenst aan de Prinsenlaan, en geniet op positieve manier van de bescherming die daar van toepassing is.

De bewoners en de renovatie

Alle panden in de straat dateren uit dezelfde periode, en alle hebben nagenoeg een zelfde lay-out (voorkamer, achterkamer, trappenhal en annex). Maar elk van deze huizen hebben een eigen origineel karakter en sfeer. “Om het huis aan onze leefwijze aan te passen, hebben we geopteerd om alle ruimtes beter met elkaar te verbinden. Om dit te bewerkstelligen hebben we de opening tussen voor- en achterkamer maximaal vergroot en een luchtige veranda toegevoegd die meteen de verbinding vormt met de open keuken in de annex. De bestaande hoge plafonds hebben we bewaard en aan de ruimtes zelf werd niet geraakt. Het geheel is licht en zeer zonnig met het uitzicht op een leuk terras en een tof stadstuintje, een ware luxe.” De binneninrichting is divers: de eigenares zocht en vond een schouw in Belgisch marmer (stijl jaren dertig), bracht nieuw parket aan (het oude was onherstelbaar beschadigd) en ging op zoek naar gepaste deurknoppen. Ze ontwierp een eigen badkamermeubel, bracht Val Saint-Lambertlampen aan in de traphal en liet de bruine trap in het wit schilderen. De interieurelementen zijn dus nieuw, maar met zorg uitgekozen om het oude karakter van het pand te benadrukken. Daarnaast brachten de eigenaars meubels en voorwerpen van verre reizen aan, maar steeds met een klassiek-historiserend patina.

De renovatie is verzorgd en werd volledig doorgevoerd. “Bij de aankoop van het huis waren we blij dat het nog altijd als eengezinswoning betrokken was, en in de originele staat. Keerzijde van de medaille was dat niets meegeëvolueerd was met de tijd. Het is dus een vrij omvangrijke renovatie geweest die we zeer grondig aangepakt hebben om het huis aan de huidige normen van comfort aan te passen. Om de werken tot een goed einde te brengen hebben we beroep gedaan op een architect en bekwame aannemers.”

De reportage van de uitreiking van het Gouden Pand 2010 op Focus TV – 30 januari 2011

Meer info, en o.a. de speech van Minister Geert Bourgeois, Vlaams Minister bevoegd voor beheer en bescherming van het onroerend erfgoed in de alarmklok 53 en de alarmklok 54.