VILLA ‘Villa Gratia Quies’ : HOE GROEN EN SP.A DOOR DE MAND ZAKKEN

Dement Oostende heeft beroep ingediend bij de Deputatie van West-Vlaanderen tegen de vergunning die het nieuwe stadsbestuur heeft afgeleverd voor de sloop van de villa ‘Villa Gratia Quies’ en de bouw van het zoveelste appartementsgebouw in onze stad.


Reeds sinds maart 2008 ijvert Dement Oostende voor het behoud van dit architecturaal uitzonderlijke erfgoedpand.
De villa “Gratia Quies” is opgenomen in de Vlaamse Inventaris van Onroerend Erfgoed (nr. 56523); het is een burgerhuis in neorococo-stijl dat, gelegen op een belangrijke zichtlocatie, een beeldbepalende functie in de stad vervult. Het pand werd met een lage locuswaarde opgenomen in de Lijst van het Bouwkundig Erfgoed in Oostende met Lokaal Belang, wat impliceert dat het pand in principe moet behouden blijven. Een dergelijk pand kan uitzonderlijk gesloopt worden indien de vervangingsbouw minstens even kwaliteitsvol is, hetgeen hier geenszins het geval zal zijn.
Dement is van oordeel dat de vervangingsbouw helemaal niet even kwaliteitsvol is als de bestaande ‘Villa Gratia Quies’. Er wordt alweer een architecturaal banaal appartementsgebouw opgericht dat niet aansluit met het aanpalende pand in de E. Beernaertstraat, wat aanleiding zal geven tot een metershoge, visueel storende blinde muur. De vergunning houdt evenmin rekening met het negatieve advies van de commissie A.be die een minimale binnenhoogte op de gelijkvloerse verdieping had geadviseerd om de verweving in het straatbeeld te behouden. Tenslotte laat de vergunning onbegrijpelijkerwijze de precieze invulling van binnenhoogtes en  afmetingen over aan de wil van de bouwheer zelf.

De vernieuwingscoalitie: oude wijn in nieuwe zakken?

Op 2 januari 2019, op de eerste werkdag van de nieuwe legislatuur, kwam het nieuw samengestelde College van Burgemeester en Schepenen van de “vernieuwingscoalitie”, bestaande uit Open VLD, N-VA, Groen en CD&V, al bijeen om, als één van de allereerste beleidsdaden, de sloop van de  ‘Villa Gratia Quies’ in sneltempo goed te keuren.
Deze beslissing steekt schril af met wat de vernieuwingscoalitie over erfgoed in het bestuursakkoord was overeengekomen. Onder lijn 231 staat letterlijk “We zetten meer in op erfgoed en herbestemming, we behoeden erfgoed voor afbraak”. Het is dan ook bijzonder merkwaardig dat het nieuwe stadsbestuur al op zijn eerste werkdag de sloop van de villa ‘Villa Gratia Quies’ goedkeurt. Het lijkt er dan ook op dat het bestuursakkoord niet meer dan een vodje papier is en de vernieuwingscoalitie die de Oostendenaar een ander bestuur beloofde, niet meer blijkt te zijn dan oude wijn in nieuwe zakken….

Een kapitale beginnersfout van Groen?

Dat vooral Groen, na jaren oppositie te hebben gevoerd tegen het afbraakbeleid van het vorige stadsbestuur, al op de eerste dag dat zij mee aan de macht is, deze sloop goedkeurt, valt gewoonweg niet uit te leggen.
Met de goedkeuring van de sloop van de ‘Villa Gratia Quies’ maakt Groen een bocht van 180°. Hoe geloofwaardig is deze partij nog als zij eerst zelf actie voert voor het behoud van de ‘Villa Gratia Quies’ en, éénmaal in het bestuur, als eerste beleidsdaad de sloop ervan goedkeurt?

Actie Groen voor het behoud van de ‘Villa Gratia Quies’ in april 2008 – Foto Edwin Fontaine

Groen beseft duidelijk dat zij een kapitale fout heeft gemaakt en met een ernstig geloofwaardigheidsprobleem zit. Op Facebook plaatste zij een lange uitleg waarom zij de sloop niet kon weigeren. Zij verwijst naar het feit dat het vorige stadsbestuur op 28 september 2015 reeds een sloopvergunning had uitgereikt, waardoor er een juridische realiteit zou zijn gecreëerd, waar Groen nu niet meer omheen kon. Deze uitleg is gewoon larie en apekool. Zoals de vergunning die Groen mee goedgekeurd heeft, zelf stelt, was de vergunning van 28 september 2015 gewoon verlopen. De vergunninghouder heeft er niets mee aangevangen, waardoor de vergunning van 2015 uit het rechtsverkeer is verdwenen en er helemaal géén juridische realiteit voor het nieuwe stadsbestuur werd gecreëerd. Trouwens, de uitleg van Groen komt er op neer dat een nieuw stadsbestuur geen nieuw beleid kan voeren en steeds gebonden is door de beleidsdaden van het vorige stadsbestuur. Wil Groen nu zeggen dat er voor het Hotel du Louvre ook een juridische realiteit is gecreëerd omdat de vorige besturen al tot driemaal toe een sloopvergunning hebben afgeleverd?
Groen lijkt zelfs niet te beseffen dat een stadsbestuur niet verplicht kan worden om een nieuwe vergunning af te leveren. Het stadsbestuur kan gewoon de termijn waarbinnen de vergunningsaanvraag moet behandeld worden, laten verstrijken waardoor er sprake is van een stilzwijgende weigeringsbeslissing. Het initiatief ligt dan bij de vergunningsaanvrager die beroep bij de Deputatie kan instellen tegen een dergelijke weigeringsbeslissing. Merkwaardig genoeg liet het stadsbestuur nauwelijks enkele dagen later wél de beslissingstermijn voor de vergunningsaanvraag van het pand Nuytten op het Clementinaplein verstrijken. Waarom liet Groen dan ook niet gewoon de beslissingstermijn voor de sloopaanvraag van de villa ‘Villa Gratia Quies’ verstrijken…?

Geeft Groen niet alleen haar erfgoedbeleid maar ook haar fietsbeleid op?

Het ligt buiten ons expertisedomein maar onze klomp brak helemaal toen we in de vergunningsbeslissing lazen dat de aanvraag afwijkt van de stedenbouwkundige verordening omdat er in het nieuw te bouwen appartementsgebouw niet voldoende ruimte is om de fietsen van de bewoners te stallen:
“Artikel 35-1 van de stedelijke verordening geeft aan dat per entiteit één fietsenstalplaats moet worden
voorzien, vermeerderd met één fietsenstalplaats per bijkomende slaapkamer vanaf de tweede. In dit geval zou deze meergezinswoning moeten beschikken over 11 fietsenstalplaatsen, wat overeenkomt met 16,5 m²
fietsenberging. De meergezinswoning beschikt over twee kleine fietsenbergingen met een gezamenlijke
oppervlakte van 11m². De kelderverdieping is toegankelijk met de lift, indien nodig kunnen de bewoners hun
fiets tevens in de individuele berging stallen.
 (eigen onderlijning)

Groen keurt dus een nieuwbouwappartementsgebouw zonder de vereiste fietsenstalplaatsen goed met het argument dat de bewoners maar hun fietsen met de lift in de berging op de kelderverdieping moeten stallen. Begrijpe wie kan?!?
Men zou zich toch wel voor minder beginnen afvragen of Groen eigenlijk wel wist wat het heeft vergund en niet in volle euforie op de dag van haar installatie gewoon de aanvraag heeft goedgekeurd, hierbij blindelings vertrouwend op de sussende woorden van Schepen voor Stedenbouw Kurt Claeys die het dossier ook al in de vorige legislatuur van nabij had opgevolgd.
We schreven het al in onze vorige nieuwsbrief. Het nieuwe bestuur bestaat uit een aantal jonge en onervaren Schepenen, zeker bij Groen die geen enkele bestuurservaring heeft. Zij moeten hard studeren en zich snel inwerken maar vooral geen overhaaste beslissingen nemen. Wat Groen op 2 januari met de sloopvergunning voor de villa Gratia Quies beslist heeft, kunnen we dan ook niet anders dan als een kapitale beginnersfout kwalificeren.
Ondertussen kijken wij benieuwd uit naar de reactie van de “vernieuwingscoalitie” op ons beroep bij de Deputatie. Gaat Groen nu zijn fiat geven om ons belastingsgeld aan te wenden om met dure advocaten ons beroep te bestrijden en de sloopvergunning voor de Deputatie te verdedigen….?

De hypocrisie van SP.A

We konden onze ogen niet geloven. Dat we dat nog mochten meemaken. De SP.A die actie voert voor het behoud van een erfgoedpand! De partij die zogezegd opkomt voor de “kleine man” maar over de vorige legislaturen talloze sloopvergunningen voor erfgoedpanden heeft afgeleverd en met haar liberaal vergunningsbeleid een select clubje van bouwpromotoren steenrijk heeft gemaakt; dat de SP.A nu plots oppositie gaat voeren tegen een sloopvergunning die ze in 2015 zelf heeft goedgekeurd, daar is onze klomp wederom van gebroken!

De actie van de SP.A is dan ook zonder meer te catalogeren bij de hypocriete dorpspolitiek van het laagste allooi.
Uit de vergunningsbeslissing valt immers af te leiden dat het vorige stadsbestuur, met de SP.A als grootste bestuurspartij, al op 21 december 2018 wist dat de omgevingsambtenaar de aanvraag gunstig had geadviseerd. Niets heeft de SP.A belet om, in de laatste weken van de vorige legislatuur, de aanvraag te weigeren en de sloop van de villa “Gratia Quies” tegen te houden. Het lijkt er echter op dat de SP.A het dossier doelbewust heeft doorgeschoven naar het nieuwe stadsbestuur om zo een valstrik te spannen voor Groen waar zij dan een paar weken later oppositie tegen zou kunnen voeren.
Zoals dit triestig vergunningsdossier duidelijk aantoont, de Oostendenaar verdient niet alleen een beter stadsbestuur maar ook een betere oppositie!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *